PortalIndexGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 The way to power

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Lirindo

avatar

Reu
Naam : Maurice || Posts : 48
RPG berichten : 10

Karakter profiel
Leeftijd: 1 jaar
Elite: The Darkness pack[Ikzelf]
Partner: You can't find my heart

BerichtOnderwerp: The way to power   za maa 10, 2012 1:26 am

Lirindo liep zelfvoldaan door de gangen. Hij was in een erg goeie bui want hij zal vandaag proberen wat honden aan zijn leger toe te voegen en hij was aan het onderzoeken wat de beste plaats in Lost Animals was om een roedel te plaatsen. Ondanks zijn goeie bui was hij wel kritisch op dit saaie gebouw waar hij nu doorheen liep. Hij was buiten opgegroeid en hij was buiten geboren dus het leek hem een stuk leuker om zijn roedel buiten te voegen. Maar ja hij zou toch eerst dit centrum door moeten want anders kwam hij misschien wel geen honden tegen die zich bij hem konden voegen. Hij kwam in een ruimte aan en hij zag een groepje honden bij elkaar staan. Teleurgesteld keek hij naar hun spieren. Nou dat werd nog een hele tijd trainen wilde hij daar iets nuttigs van maken. Hij liep verder door de gangen en daar zag hij een groepje katten staan. Bah! Waarom houden die stomme wezens die zichzelf mensen noemden in hemelsnaam katten in hun opvangcentrum. Zijn goeie humeur was op slag verdwenen toen hij zag hoeveel spieren de katten hadden. Die katten hadden dus ook nog lekker een grote voorsprong op hem! Tjonge jonge was er dan niets goeds aan dit opvangcentrum. Er viel hier echt nog heel wat te veranderen! Hij liep weer verder zonder wat te zeggen. Toen kwam hij aan in een ruimte waar er allemaal dieren lagen te slapen. Wie ging er nou slapen in de middag? Nou aan dat stelletje slaapkoppen had hij dus ook niets. Hij liep weer terug op weg naar buiten. Hij had een felle blik in zijn ogen en dat betekende dat er ook maar iemand iets hoefde te doen om hem chagrijniger te maken en dan was het oppassen geblazen. Toen hij het groepje gespierde katten zag liep hij strak door. Totdat er plotseling een erg gespierde hond in zijn zicht kwam. Maar ja hoor die hond was sterker als hem waardoor hij waarschijnlijk toch niet de baas over hem kon spelen. Er was ook altijd wat. Hij besloot de hond uiteindelijk toch maar aan te spreken als hij toch niks anders kon vinden. Hij ging naast de hond staan en hij probeerde ondanks zijn chagrijnige bui aardig te praten. Hij keek de hond aan. ‘’Wat vind jij van katten?’’ vroeg hij opeens. Toen hij het gezeur van de hond hoorde dat hij katten geweldig vond en dat hij zelfs verliefd was op een kat gaf Lirindo het op. Was er dan echt niemand! echt niemand! Die goed genoeg was voor zijn roedel. Hoeveel honden waren wel niet zo dwaas om te geloven dat katten iets goeds in zich hadden. Hoeveel honden lieten zich wel niet misleiden door hun rotgemiauw. Hoeveel honden begrepen de waarheid niet? Hij was in een hel terechtgekomen. Een plaats waarin honden en katten elkaar respecteerden dit was allemaal verschrikkelijk en hij zal er wat aan veranderen ook! Hij liep weer langs alle plaatsen waar hij zonet ook langs was geweest. Hij zal de waarheid aan het licht brengen! En Lost Animals zal van hem zijn. Hij rende enthousiast de trap af door de deur naar buiten naar de fontein. Hier zal hij maar eens gaan kijken of er ook slimme honden waren. En als dat niet het geval was dan zal hij wel zorgen dat ze luisterden. Langzaam en pijnlijk.


[Iedereen is welkom]

------------------------------------------------
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Birdy

avatar

Poes
|| Posts : 13
RPG berichten : 6

Karakter profiel
Leeftijd:
Elite:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: The way to power   ma apr 16, 2012 4:42 am

Met langzame pasjes, die het kleine katje bijna lieten zweven, bewoog Birdy voort bij de fontein. Haar ogen waren, zoals gewoonlijk, gericht op de poort voor het poortje van haar fontein. Het was een kleine stap, maar als ze eenmaal weg was zou ze niet meer terug kunnen. Ze had dromen, maar op dit moment konden dat maar beter gewoon dromen blijven, en niet de werkelijkheid. De avontuurlijke kit wilde de wereld zien, ontdekken wat die kleine witte stipjes waren die 's avonds op het donkere doek van de nacht een toneelspel speelden waren. Ze had gehoord dat het "sterren" waren. Ze had zo haar andere gedachten over die stipjes. En dan die fluffige witte dingen. Ze waren op pad. Wat waren het nou? De lucht alleen al had zo zijn miljoenen mysteries. Waar eindigte die enorme blauwe massa? Waarom verlkeurde het wanneer het nacht werd? Ze voelde een verlangen. Diep van binnen. Ze wilde iets, maar wist niet wat. Ze wist dat het haar nooit zou lukken te kunnen ontdekken wat het geheim van de aarde was. Ze wist het. Ze haatte het. Ze moest het weten. Ongelukkig zat ze daar, in het midden van de sombere tuin. In haar borst voelde ze het, die aantrekkingskracht. Het voelde vreselijk. Ze liet haar kop hangen. Soms waren er van die momenten dat ze zeker wist dat ze erachter zou komen. Maar dan werd het allemaal weggeblazen. Elke kat of kitten wilde het weten. Waarom zou zij diegene zijn die het zou ontdekken? Ze zou een saai, doodnormaal leven moeten lijden in het huis. Ze zou normaal oud worden, misschien nog verliefd worden op een of andere kater, zou dag in, dag uit haar saaie smakeloze voedsel moeten eten, terwijl er daar ergens katten zaten die wel degelijk wisten wat er daar aan de hand was. Ze had geen keus. Je kon je leven niet ontvluchten. Je kon je lot niet veranderen. Leven. Je moest leven. Maar hoe kun je van je leven genieten, als je elke dag dezelfde routine had? Opstaan zo rond het eind van de ochtend, eten, rondlopen en maar lopen en slapen, en dan naar buiten en telkens weer die aantrekkingskracht voelen. Dat, wat ze niet kon ontdekken. Dan weer eten, nog even de katten goeienmorgen mauien, en je dag eindigen als een opgerold bolletje in de slaapzaal, met de warmte van een kachel waar haad mandje tegen lag. Geen spannende ontdekkingen, verhalen. Ze zou op een dag sterven, en niemand zou nog aan haar denken. Ze had niks bijzonders gedaan. Dag in dag uit. Maand in maand uit. Jaar in jaar uit. Hetzelfde. Kon ze haar lotsbeschikking maar veranderen.



-ik weet niet of dit de beste post was die ik ooit geschreven had.......-
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
The way to power
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Binnenhof :: Fontein-
Ga naar: